پس از سقوط حکومت صدام و پناه بردن منافقین به دامن آمریکا و اروپا، آنها تلاش فراوانی برای نقش آفرینی خود کردند اما با جنایاتی که مرتکب شدند هیچ‌گاه نتوانستند محبوبیتی در بین مردم کسب کنند. سازمان مجاهدین خلق که بعد از ۳۰ خرداد ۶۰ ماهیت تروریستی خود را برملا کرد و به گروهک منافقین معروف شد، از جمله گروه‌های معارض نظام جمهوری اسلامی است که بیش از دیگر گروه‌ها سابقه اقدامات نظامی و تروریستی علیه ملت ایران را در کارنامه دارد. این ترورها و فعالیت‌های نظامی نه به شکل مستقل، بلکه علناً در هماهنگی کامل با رژیم بعث صدام آن هم در دورانی که جنگ تحمیلی بین عراق و ایران درگرفته بود، انجام شدند. مزدوریِ این گروه برای صدام و جبهه غربی-عربی در دهه شصت و بعد از آن موجب شده تا هیچ پایگاه اجتماعی در بین مردم نداشته باشند و این عدم محبوبیت را می‌توان در فرسودگی سازمان در سال‌های اخیر و محدود شدن اعضای آن به عده‌ای افراد پا به سن گذاشته و مسلوب الاراده در اردوگاه آلبانی مشاهده کرد. هرچند مزدوری، فصل مشترک شخصیت‌ها و احزاب مخالف نظام جمهوری اسلامی در خارج از کشور است اما مجاهدین خلق در این فقره آن چنان گوی سبقت را از سایرین ربودند که موجب شده حتی در بین گروه‌های اپوزیسیون نیز منفور باشند. علت آن هم همکاری با رژیم بعث عراق در دوران جنگ تحمیلی علیه ملت ایران و رزمندگان است. سازمان بعد از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ که وارد فاز مسلحانه و ترور در داخل کشور شد، مرکزیت خود را به فرانسه منتقل کرد و با تشکیل شورای به اصطلاح ملی مقاومت با حضور ابوالحسن بنی‌صدر و مسعود رجوی، یک دولت در تبعید را تشکیل دادند. (هرچند بعد از مدتی بنی‌صدر نیز نتوانست با رجوی همکاری کند و از این شورا جدا شد.) فعالیت گروهک منافقین در بین سال‌های ۶۰ تا ۶۴ بر ترورهای داخل ایران متمرکز بود. یک بخش از این جنایات معطوف به ترور سران نظام یا اصطلاح منافقین «راس هرم» بود که واقعه ۷ تیر و ۸ شهریور (انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلام و دفتر نخست وزیری) از آن جمله است و یک بخش نیز زدن سرانگشتان نظام (اصطلاحی که منافقین به کار می‌بردند) بود که شامل مردم کوچه و بازار می‌شد که گاه تنها جرمشان داشتن عکس امام خمینی (ره) یا شهدای انقلاب بر دیوار مغازه شان بود. با این وجود بعد از ضربه ۱۹ بهمن ۱۳۶۱ و ترور مرکزیتِ داخل کشورِ سازمان در خانه‌ای در زعفرانیه و هلاکت موسی خیابانی (مرد شماره دوم سازمان) و اشرف ربیعی همسر رجوی که هدایت ترورها را برعهده داشتند، به مرور از توان و ظرفیت این گروه در داخل کشور کاسته شد. در این مقطع برخی نفرات دستگیر یا اعدام شدند، برخی در درگیری‌های کمیته با خانه‌های تیمی به هلاکت رسیدند، تعدادی به خارج کشور رفتند و عده‌ای نیز مخفیانه در ایران زندگی می‌کردند. در این زمان البته بخشی از اعضای سازمان با حضور در خاک عراق به فعالیت‌های محدود نظامی و رادیویی علیه جمهوری اسلامی مشغول بودند. سعید شاهسوندی از اعضای جداشده مجاهدین در مصاحبه‌ای در این خصوص می‌گوید: من بعد از ۳۰ خرداد سال ۱۳۶۰ همراه با چند نفر دیگر مامور به تاسیس رادیو مجاهد در کردستان شدم. آنجا ما به دعوت {عبدالرحمن} قاسملو به دفتر سیاسی حزب دمکرات کردستان رفتیم. آنجا من جزو گروه موسس رادیو مجاهد بودم، هم گوینده بودم و هم نویسنده بودم و هم در بخش‌های فنی کمک می‌کردم. و بعدها در همین رابطه، همراه صادق شرفکندی به پاریس که آن موقع محل اقامت مسعود رجوی بود رفتیم که او به شورای ملی مقاومت بپیوندد. با قطع همکاری بنی‌صدر و حزب دموکرات کردستان با رجوی و جدا شدن آنها از شورای ملی مقاومت و همچنین مذاکراتی که دولت فرانسه با جمهوری اسلامی بر سر آزادی گروگان‌هایش در لبنان داشت، رجوی متوجه این موضوع بود که ممکن است دیر یا زود از فرانسه اخراج شوند، لذا با خیال این که ابر قدرت‌ها نخواهند گذاشت ایران در جنگ با عراق پیروز باشد، همکاری که از سال‌ها قبل با رژیم بعثی داشت علنی کرد. در تاریخ سیاسی کشورهای جهان به ندرت به موردی بر می‌خوریم که یک گروه سیاسی مخالف نظام کشورش، با دشمن بیگانه که به خاک کشورشان حمله کرده ائتلاف کند و همین موجب حیرت و نفرت همگانی نسبت به فرقه رجوی شد. پس از مذاکراتی مقدماتی بین رجوی و طارق عزیز در پاریس، ۱۷ خراد ۱۳۶۵، رجوی وارد بغداد شد و طی فراخوانی نیروهای باقی مانده را به عراق فراخواند. منافقین با در اختیار گرفتن زمینی که صدام از عشایر عراقی در استان دیاله غصب کرده بود، اردوگاه اشرف را در سال ۶۵ تاسیس کردند. رجوی با تشکیل ارتش آزادی بخش ملی در اشرف مدعی بود که سازمان از مرحله ترور و جنگ‌های شهری گذر کرده و اکنون می‌تواند در جنگ کلاسیک شرکت کند. در این دوران، رجوی در ارتباط تنگاتنگ با استخبارات عراق بود و پس از سقوط صدام، فیلم‌هایی از دیدارهای مکرر نمایندگان سازمان با بلندپایگان دستگاه امنیتی رژیم صدام به دست آمد که در مستندی با عنوان «گرگ‌ها» در سال‌های گذشته از تلویزیون پخش شد. در این مستند نحوه همکاری و کسب اطلاعات منافقین از جبهه‌ها و قرار دادن آنها در اختیار بعثی‌ها را می‌توان مشاهده کرد. فعالیت آنها -غیر از سلسله عملیات‌های نظامی که به آن اشاره خواهد شد-، شنود بی‌سیم‌های ایرانی، اعتراف‌گیری از اسرا، ترور رزمندگان ایرانی که از جبهه برمی گشتند در کوچه و خیابان و همچنین حضور نفوذی‌های آنها در عملیات‌ها بود. آفتاب، چلچراغ و فروغ جاویدان با تشکیل ارتش به اصطلاح آزادی بخش در اشرف، صدام از توان محدود آنها به عنوان پیاده نظام برای عملیات در داخل خاک ایران استفاده کرد. اولین عملیات، عملیات آفتاب بود که ۸ فروردین ماه سال ۱۳۶۸ با پشتیبانی نیروهای عراقی و با هدف تصرف فکه صورت گرفت. عملیات دوم، چلچراغ نام داشت که ۲۸ خردادماه ۶۷ با هدف تصرف مهران انجام شد. این دو عملیات این توهم را برای رجوی پدید آورد که می‌تواند با ارتش خودساخته اش به سمت مرزهای ایران حرکت کند. از سویی با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ در روزهای پایانی جنگ، ارتش عراق با استفاده از ظرفیت منافقین تلاش کرد تا ضربه‌ای در مرزهای غربی به نیروهای ایرانی وارد کند. منافقین برای عملیات فروغ جاویدان همه نیروهای خود را از خارج کشور و اروپا فراخواندند. مسعود رجوی در سخنرانی پیش از شروع عملیات اعلام کرد قرار است ۴۸ ساعته تهران را تصرف کنند! در حقیقت برخلاف دو عملیات دیگر که با هدف تصرف زمین و اسارت‌گیری انجام شده بود، عملیات فروغ جاویدان با هدف سقوط نظام برنامه‌ریزی شد. در روز حمله و آغاز عملیات نیروهای نظامی وابسته به سازمان مجاهدین خلق از مرز قصر شیرین حمله‌ور شدند. به گفته فرماندهان نظامی در زمان جنگ، مردم و نیروهای نظامی تصور می‌کردند که عراق دوباره به ایران حمله کرده است و یک روز زمان برد تا مردم و نیروهای نظامی به نتیجه قطعی برسند که منافقین به ایران حمله کرده‌اند. یکی از علل ورود و پیشروی منافقین به داخل خاک ما، تمرکز نیروهای سپاه در جنوب در پی حمله مجدد صدام بود و تمام قوای جنگی در حال مقابله با پیشروی بعثی‌ها در جبهه جنوب در عملیات طراحی شده غدیر بودند و به جز ۲ گردان از لشکر ۹ بدر که در حال عزیمت به سمت جنوب بودند و تیپ قائم سمنان، نیروی خاصی در غرب کشور برای رویارویی با منافقین حضور نداشت وگرنه عبور آنها از قصر شیرین غیر ممکن بود. با ورود منافقین شهرهای کرند، اسلام آباد و گیلانغرب شاهد جنایات وسیع از سوی آنها علیه مردم و غیرنظامیان بود که در یک نمونه از این جنایات، سربازان ارتش و مجروحان بیمارستان اسلام آباد را سربریده و اجساد آنها را سوزاندند. ابراهیم خدابنده از اعضای جدا شده سازمان در این باره می‌گوید: سازمان به نیروها اعلام کرده بود که اسیر نمی‌گیریم به همین دلیل تمام اسیرها را تیرباران می‌کردند و می‌کشتند. حتی مجروحین را از بیمارستان اسلام‌آباد بیرون آورده و تیرباران کرده بودند. مزرعه‌ها را هم آتش می‌زدند و حیوانات را می‌کشتند تا جوی ایجاد کنند که همه بترسند. با مشخص شدن ورود منافقین به داخل خاک ایران، محسن رضایی فرمانده وقت سپاه پاسداران که در جنوب کشور بود به سمت کرمانشاه راه افتاد و عملیات مرصاد برای مقابله با آنها طراحی شد. شهید سپهبد صیاد شیرازی با استفاده از توان هوانیروز به ستون زرهی مجاهدین یورش برده و در تنگه چهار زبر توانست آنها را متوقف کرده و بسیاری از نیروهای سازمان با حمله هوایی به هلاکت رسیدند. همچنین تعداد زیادی از آنها در بازگشت به سمت مرز، از سوی مردم دستگیر شده یا در درگیری با نیروهای محلی کشته شدند. شهید صیاد شیرازی در کتابِ «در کمین گل سرخ» درباره این عملیات می‌گوید: صبح روز پنجم مرداد عملیات مرصاد با رمز یا علی (ع) آغاز شد. در تنگه چهارزبر چنان جهنمی برای یاران صدام برپا شد که زمانی برای پشیمانی نمانده بود. جاده به زودی انباشته از ادوات سوخته شد. همزمان با عملیات هوانیروز، علاوه بر گروه‌های مردمی، تعدادی از لشکرهای سپاه نیز که از جنوب به غرب آمده بودند، وارد عملیات شدند. راه از هر سو به روی بازماندگان کاروان بسته شده بود و آنان به سختی می‌توانستند به عقب برگردند. بعضی از آن‌ها به روستاها پناه برده بودند و بعضی‌هایشان با خوردن قرص سیانور به زندگی خود خاتمه داده بودند. عملیات که تمام شد در جاده کرمانشاه اسلام‌آباد هزاران کشته از آنان به‌جا مانده بود. اجساد پسران و دخترانی که با ملت خود بسیار ناجوانمردانه رفتار کرده بودند. کسانی که روز تنهایی میهن به یاری اردوی خصم شتافته بودند. حالا من از این عملیات نتیجه می‌گیرم که چقدر خداوند متعال ما و رزمندگان اسلام و انقلاب را دوست دارد که در هر زمان طوری مقدر می‌کند که بسیاری از مشکلات ما باید با حالت سرافرازانه حل شود. یکی از رزمندگان لشکر ۲۷ محمد رسول  الله  (ص) درباره جنایت منافقین در فروغ جاویدان می‌گوید: فردای روزی‌که درگیر شدیم یک وانت تویویا آمد که در قسمت بارش یک پتو کشیده بودند. فکر کردم ماشین تدارکات است. پتو را کنار زدم دیدم هفت، هشت جنازه بی‌سر از بچه‌های خودمان داخلش بود. صحنه خاصی بود. زیاد پیش آمده بود که دست و پای قطع شده بچه‌ها را دیده بودیم ولی این صحنه واقعاً تکان‌دهنده بود. عملیات فروغ جاویدان اگرچه برای منافقین جز کشته شدن تعداد بالایی از نفراتشان و همچنین تصفیه درونی برخی نیروها، عائدی دیگری نداشت اما این نکته را برای صدام به اثبات رساند که رجوی و سرکردگان این گروهک برای در امان ماندن در عراق هر کاری می‌کنند. با پایان عملیات فروغ جاویدان و اتمام جنگ تحمیلی (که عملاً به بیکاری اعضا منجر شد) برای جلوگیری از ریزش نفرات انقلاب سوم ایدئولوژیک شکل گرفت که جدا شدن زنان از مردان و همچنین جدایی فرزندان از والدین شان بود. این مرحله در سازمان «عبور از تنگه» (اشاره به تار و مار شدن ارتش آزادی بخش در تنگه چهار زبر) نام گرفت. در این مرحله اجازه خروج به اعضای سازمان داده نمی‌شد هرچند برخی نفرات وابسته در خارج کشور و اروپا تلاش کردند به نحوی خود را از سازمان خارج کنند. «عملیات مروارید»؛ اوج سرسپردگی به صدام علاوه بر عملیات فروغ جاویدان که در آن منافقین به مردم کشور خودشان حمله کردند، آنها در عملیاتی موسوم به مروارید به کشتار عراقی‌ها پرداختند. پس از جنگ اول خلیج فارس و ائتلاف آمریکا با کشورهای عربی برای اخراج صدام از کویت و خلع سلاح ارتش عراق، شهرهای جنوبی عراق شاهد انتفاضه شعبانیه از سوی شیعیان بود. از طرف دیگر کردها که همواره دشمن حکومت بعثی بودند، سر به شورش برداشته و کنترل شهرهای کردنشین را در دست گرفتند و به سمت بغداد حرکت کردند. مسعود رجوی به‌خواست مستقیم ارتش عراق، برای حفظ حکومت صدام نیروهای خود را با این بهانه که نیروهای ایرانی در حال حمله به سمت اشرف هستند، به مناطق کردنشین فرستاد و اقدام به سرکوب اکراد عراقی کرد. رجوی مدعی شد که تیپ‌های رزمی سپاه پاسداران شهر خانقین را به تصرف نظامی خود درآورده‌اند و فرمان سریع جابه‌جایی و اعزام توپ، تانک و نیروی پیاده به این شهر را شبانه صادر کرد. کردها توانسته بودند شهرهای موصل و سلیمانیه را به تسلط خود درآورند و سپس به‌سوی شهرهایی مانند طوز، کفری و جلولا پیشروی کنند. کافی بود تا کردها از سه‌راهی سلیمان‌بیگ عبور کنند و به جاده اصلی برسند و به‌سوی بغداد پیشروی کنند، اما ارتش به‌اصطلاح آزادی‌بخش سازمان مجاهدین خلق در همین مرحله با اجرای عملیات‌های «مروارید ۱ و ۲» و سرکوب مردم کرد و پیشمرگان در شهرهای مختلف مانع از پیشروی آنان شد. اگرچه سرکردگان این گروهک همواره بر نقش منافقین در قتل عام کردها سرپوش می‌گذارند اما خاطرات جداشدگان سازمان حکایت از حضور آنها دارد. برای مثال شمس حائری یکی از اعضای قدیمی و جداشده سازمان در کتاب مرداب نوشته است: سازمان مجاهدین خلق قسمت بزرگی از مناطق کردنشین… را قبل از این که کردها به این مناطق بیایند، به اشغال خود درآوردند. در شهر سلیمان‌بگ، اولین عملیات مجاهدین خلق علیه کردها… آغاز شد. سلاح این پیشمرگ‌ها کلاشینکف و قناسه بود ولی مجاهدین خلق آن‌ها را با B.M.P، تانک‌های A55 و سایر سلاح‌های سنگین مورد حمله قرار دادند. بسیاری از سربازهای کرد عراقی که از جبهه فرار کرده و قصد رفتن به‌نزد خانواده‌های خود را داشتند و از ترس ارتش عراق و ناامن بودن جاده‌ها از کوه‌ها عبور می‌کردند، در بین راه مورد تهاجم و حمله مجاهدین خلق قرار می‌گرفتند و کشته می‌شدند. حائری در این کتاب علاوه بر این که عنوان کرده اعضای سازمان مجاهدین خلق به‌سوی خانه‌های کردها در شهر طوز تیراندازی کردند و اموال آنان را به غارت بردند، به ادعای سازمان در سال‌های گذشته پاسخ داده و آورده است: مجاهدین خلق برای سرپوش گذاشتن روی کُردکشی و دخالت در امور داخلی کردها، جنگ با کردها را «عملیات مروارید» نامگذاری کرده‌اند؛ در صورتی که تنها در خانقین یعنی ناحیه مرزی ایران و عراق بخشی از نیروهای مجاهدین خلق… مورد حمله نیروهای رژیم (جمهوری اسلامی) قرار گرفتند؛ اما در بقیه نقاط هیچ خبری از پاسداران نبود. در این عملیات، چهار نوجوان زیر بیست سال را دستگیر کردند و به‌عنوان «پاسدار» جلوی دوربین تلویزیون عراق آوردند تا ثابت کنند که کردهای عراقی همه کرد نبوده بلکه عوامل رژیم نیز بین آن‌ها بوده‌اند. پس از آرام شدن اوضاع، در دیداری که صدام از استان دیالی داشت، استاندار دیالی در برابر دوربین خبرنگاران به صدام گفت که، کشور عراق و استان دیاله را مدیون خدمات برادران مجاهد هستیم. عزت ابراهیم الدوری معاون اول صدام نیز بعد از سرکوب کردها، در نشست حزب بعث عراق اولین تبریک را به رجوی گفت و تمامی حاضران به‌مدت چند دقیقه برای رجوی کف زدند. حمید دهدار حسنی از اعضای جداشده سازمان خاطرات رقت‌باری از نسل کشی کردها از سوی منافقین در کتاب خود منتشر کرده است: در نزدیکی شهر کرکوک و سه راهی کفری، چند دستگاه مینی‌بوس که پر از مسافران عادی بودند، توسط نفربر توپ دار مجاهدین به آتش کشیده شدند و پیش چشم ما، زن‌ها و کودکان مسافر در آن مینی‌بوس ها به بدترین شکل سوختند. رجوی چنان موضوع کردها را وارونه جلوه داده بود و چنان به نیروهای مجاهدین القا کرده بود که اگر کوتاه بیایید شما را نابود می‌کنند که مجاهدین حتی برای زدن نفرات کرد از فاصله نزدیک با توپ به سمت نفر شلیک می‌کردند و وقتی آن کردهای بینوا تکه پاره می‌شدند، مجاهدین احساس سرمستی و لذت می‌کردند. کردهای عراق به‌قدری از سازمان مجاهدین خلق نفرت دارند که پس از سقوط صدام، خواهان محاکمه مسعود رجوی به‌اتهام همدستی با صدام حسین در سرکوب مردم کردستان این کشور شدند و اردوگاه اشرف در دوران پس از سقوط صدام به شدت از سوی آمریکایی‌ها حفاظت می‌شد تا با حمله احتمالی از سوی کردها روبه رو نشود. با سقوط حکومت صدام و پناه بردن سرکردگان این فرقه به دامن آمریکا و اروپا و تشکیل اردوگاه اشرف۳ در خاک آلبانی، تلاش فراوانی برای نقش آفرینی و به اصطلاح نشان دادن خود به عنوان آلترناتیو می‌کنند اما جنایاتی که آنها در حق مردم ایران و عراق کردند موجب شده هیچگاه نتوانند محبوبیتی در بین مردم کسب کنند.

متن آموزشی: آشنایی با مفهوم «تروریسم دولتی» مقدمه تروریسم یکی از پیچیده‌ترین و بحث‌برانگیزترین مفاهیم در علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل است. هنگامی که پای «دولت» به میان می‌آید، این مفهوم ابعاد تازه‌ای پیدا می‌کند. اما «تروریسم دولتی» دقیقاً چیست و چه تفاوتی با سایر انواع تروریسم دارد؟ در این متن، به زبان ساده به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهیم. ۱. تفاوت تروریسم دولتی و غیردولتی تروریسم را می‌توان از نظر عاملیت (فاعل) به دو دسته تقسیم کرد: تروریسم غیردولتی: توسط گروه‌ها و سازمان‌های مستقل انجام می‌شود که هیچ وابستگی به حکومت ندارند. مانند القاعده، داعش یا گروهک‌های تروریستی. تروریسم دولتی (State Terrorism): زمانی رخ می‌دهد که خود دولت یا نهادهای وابسته به آن، مرتکب اقدامات تروریستی می‌شوند. یعنی حکومت به عنوان یک بازیگر رسمی، از قدرت، امکانات و نیروهای مسلح خود برای ایجاد ترس و وحشت استفاده می‌کند. نکته کلیدی: تفاوت اصلی در عاملیت است. در تروریسم دولتی، عامل ترور، خود دولت است؛ در تروریسم غیردولتی، عامل، گروه‌های مستقل هستند. ۲. هدف اصلی تروریسم دولتی تروریسم دولتی مانند هر نوع تروریسم دیگری، دارای اهداف سیاسی است. اما ویژگی خاص آن در این است که: هدف صرفاً نابودی فیزیکی دشمن یا تغییر مرزهای جغرافیایی نیست. هدف اصلی، ایجاد ترس و وحشت در جمعیتی فراتر از قربانیان مستقیم است. این ترس برای تحقق اهداف سیاسی دولت (مانند سرکوب مخالفان، ایجاد اطاعت عمومی، یا تضعیف دشمنان) به کار گرفته می‌شود. کسب سود مالی یا تغییر مرزها، اهداف فرعی هستند و نه هدف اصلی. نکته کلیدی: در تروریسم دولتی، «قربانی» فقط کسی نیست که کشته می‌شود، بلکه تمام جامعه‌ای که شاهد وحشت است و از آن می‌ترسد، هدف قرار می‌گیرد. ۳. مصادیق تروریسم دولتی برای تشخیص مصداق تروریسم دولتی باید به رفتار دولت توجه کرد: دفاع مشروع از مرزها یا مقابله با مهاجمان مسلح، تروریسم دولتی محسوب نمی‌شود. این حق طبیعی هر دولتی است. کمک به زلزله‌زدگان یا امضای پیمان تجاری نیز کاملاً غیرمرتبط با تروریسم است. اما هنگامی که یک دولت از نیروهای مسلح خود برای کشتار غیرنظامیان به قصد سرکوب مخالفان یا ایجاد وحشت استفاده کند، این مصداق بارز تروریسم دولتی است. نکته کلیدی: در تروریسم دولتی، قربانیان، غیرنظامیانی هستند که نقشی در درگیری ندارند و دولت با هدف ایجاد رعب و وحشت، آنان را هدف قرار می‌دهد. ۴. تروریسم دولتی و حقوق بین‌الملل حقوق بین‌الملل و قوانین بشردوستانه (مانند کنوانسیون‌های ژنو) به صراحت: کشتار غیرنظامیان را ممنوع اعلام کرده‌اند. از دولت‌ها می‌خواهند که در هر شرایطی، جان غیرنظامیان را حفظ کنند. بنابراین، تروریسم دولتی ناقض آشکار حقوق بین‌الملل و قوانین بشردوستانه است. این اقدامات نه تنها در زمان جنگ، بلکه در زمان صلح نیز می‌تواند رخ دهد و در هر دو صورت غیرقانونی است. نکته کلیدی: هیچ‌گونه توجیه حقوقی برای تروریسم دولتی وجود ندارد و این اقدامات، جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود. ۵. تفاوت تروریسم دولتی و سرکوب داخلی بسیاری از مردم این دو مفهوم را با هم اشتباه می‌گیرند، اما تفاوت اساسی دارند: سرکوب داخلی تروریسم دولتی هدف: سرکوب مستقیم مخالفان هدف: ایجاد ترس در جمعیتی فراتر از قربانیان قربانیان: عمدتاً فعالان سیاسی یا معترضان قربانیان: غیرنظامیان عادی، حتی بدون سابقه سیاسی روش: معمولاً دستگیری، زندان یا برخورد مستقیم روش: اقدامات خشونت‌آمیز و نمایشی برای ایجاد وحشت نکته کلیدی: در تروریسم دولتی، هدف فراتر از سرکوب مستقیم است؛ دولت می‌خواهد با ایجاد ترس، تمام جامعه را مرعوب کند. ۶. نقش «قصد و نیت» در تعریف تروریسم دولتی یکی از مهم‌ترین عناصر در تعریف تروریسم دولتی، قصد و نیت (Intent) دولت است: ممکن است در یک حادثه، تعدادی غیرنظامی کشته شوند. اما اگر این اتفاق در جریان یک درگیری مشروع (مانند دفاع از کشور) رخ دهد و دولت قصد کشتار غیرنظامیان را نداشته باشد، الزاماً تروریسم دولتی نیست. اما اگر دولت عمداً و با برنامه‌ریزی قبلی، غیرنظامیان را هدف قرار دهد تا ترس و وحشت ایجاد کند، این تروریسم دولتی است. بنابراین، تعداد قربانیان، نوع سلاح یا مکان جغرافیایی به تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ بلکه نیت و قصد دولت اهمیت دارد. نکته کلیدی: اثبات «نیت» دولت، دشوارترین بخش در شناسایی تروریسم دولتی است، اما کلیدی‌ترین عنصر آن محسوب می‌شود. ۷. امکان وقوع تروریسم دولتی برخلاف تصور برخی که آن را محدود به گروه‌های مخفی می‌دانند: بله، یک دولت می‌تواند به طور مستقیم مرتکب تروریسم دولتی شود. نمونه‌های تاریخی متعددی وجود دارد که ارتش یک کشور، به طور مستقیم و با دستور دولت، علیه غیرنظامیان اقدام به بمباران، کشتار یا ایجاد وحشت کرده است. این اقدامات لزوماً در کشورهای در حال جنگ رخ نمی‌دهد و حتی در زمان صلح نیز ممکن است برای سرکوب مخالفان انجام شود. همه دولت‌ها قانونی عمل نمی‌کنند و تاریخ نشان داده که برخی دولت‌ها از قدرت خود سوءاستفاده کرده‌اند. نکته کلیدی: تروریسم دولتی یک واقعیت تاریخی و معاصر است که توسط کشورهای مختلف، فارغ از سطح توسعه‌یافتگی، رخ داده است. ۸. نمونه تاریخی تروریسم دولتی برای درک بهتر، به یک نمونه تاریخی توجه کنید: کشتار شهر حما در سوریه (۱۹۸۲): دولت سوریه به رهبری حافظ اسد، شهر حما را که مرکز مخالفت گروه‌های اسلامی بود، محاصره کرد. در جریان این عملیات، ارتش سوریه با استفاده از توپخانه و هلیکوپتر، اقدام به بمباران گسترده شهر کرد. تخمین زده می‌شود که بین ۱۰,۰۰۰ تا ۴۰,۰۰۰ غیرنظامی کشته شدند. هدف از این عملیات، ایجاد وحشت گسترده و سرکوب هرگونه مخالفت در کل کشور بود. این یک نمونه کلاسیک از تروریسم دولتی است، زیرا دولت عمداً و با برنامه‌ریزی، غیرنظامیان را هدف قرار داد. نکته کلیدی: نمونه‌های دیگر عبارتند از بمباران غیرنظامیان توسط برخی دولت‌ها در جنگ‌های مختلف، یا سرکوب خونین اعتراضات مردمی. ۹. تروریسم دولتی و جنگ مشروع بسیاری تروریسم دولتی را با «جنگ مشروع» اشتباه می‌گیرند، اما این دو کاملاً متفاوتند: جنگ مشروع تروریسم دولتی اهداف نظامی (سربازان، پایگاه‌ها، تجهیزات) را هدف قرار می‌دهد غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهد بر اساس قوانین بین‌الملل و بشردوستانه است ناقض قوانین بین‌الملل است هدف، پیروزی نظامی و دفاع از کشور است هدف، ایجاد ترس و وحشت برای اهداف سیاسی است تا حد امکان از جان غیرنظامیان محافظت می‌شود جان غیرنظامیان ارزشی ندارد نکته کلیدی: تروریسم دولتی نه تنها مشروع نیست، بلکه جنایت جنگی محسوب می‌شود. ۱۰. چالش‌های شناسایی تروریسم دولتی شناسایی و اثبات تروریسم دولتی بسیار دشوار است. دلایل اصلی عبارتند از: اثبات قصد و نیت (Intent): دولت‌ها معمولاً اقدامات خود را به عنوان «دفاع مشروع» یا «مقابله با تروریسم» توجیه می‌کنند. اثبات اینکه آنها عمداً قصد کشتار غیرنظامیان داشته‌اند، بسیار دشوار است. محرمانه بودن: بسیاری از اقدامات دولت‌ها در سایه محرمانه بودن انجام می‌شود و اسناد و مدارک در دسترس عموم نیست. قدرت سیاسی: دولت‌های قدرتمند از نفوذ سیاسی خود برای جلوگیری از محکومیت بین‌المللی استفاده می‌کنند. ابهام در تعریف: هنوز تعریف حقوقی واحدی از تروریسم دولتی در سطح بین‌الملل وجود ندارد که کار را پیچیده‌تر می‌کند. نکته کلیدی: به همین دلایل، موارد تروریسم دولتی در آمارهای رسمی بسیار کمتر از واقعیت گزارش می‌شود و بسیاری از جنایت‌های دولتی، بدون مجازات می‌مانند. خلاصه و جمع‌بندی تروریسم دولتی: اقدامات خشونت‌آمیز توسط دولت علیه غیرنظامیان با هدف ایجاد ترس و وحشت برای اهداف سیاسی. تفاوت با تروریسم غیردولتی: عاملیت (دولت در مقابل گروه‌های مستقل). تفاوت با سرکوب داخلی: سرکوب داخلی محدود به مخالفان است، اما تروریسم دولتی کل جامعه را هدف می‌گیرد. تفاوت با جنگ مشروع: جنگ مشروع اهداف نظامی را هدف قرار می‌دهد، تروریسم دولتی غیرنظامیان را. عنصر کلیدی: اثبات قصد و نیت (Intent) دولت. نسبت با حقوق بین‌الملل: نقض آشکار قوانین بشردوستانه. نمونه تاریخی: کشتار حما در سوریه (۱۹۸۲) و موارد مشابه. چالش شناسایی: اثبات نیت، محرمانگی و ابهامات حقوقی.

# سفری هیجان‌انگیز به دنیای ستاره‌ها و سیاره‌ها آیا تا به حال شب به آسمان نگاه کرده‌اید؟ آسمان پر از ستاره، ماه و سیاره‌هاست. هر کدام از آن‌ها داستان جالبی دارند. ما روی **سیارهٔ زمین** زندگی می‌کنیم. زمین یکی از **۸ سیارهٔ منظومهٔ شمسی** است. منظومهٔ شمسی از یک ستارهٔ بزرگ به نام **خورشید** و ۸ سیاره تشکیل شده است. این سیاره‌ها عبارت‌اند از: عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، کیوان (زحل)، اورانوس و نپتون. همهٔ سیاره‌ها به دور خورشید حرکت می‌کنند. مسیر حرکت آن‌ها یک دایرهٔ نامرئی نیست، بلکه راه مشخصی به نام **مدار (اوربیت)** است. هر سیاره در مدار خودش به دور خورشید می‌گردد و به همین دلیل با سیاره‌های دیگر برخورد نمی‌کند. ## خورشید؛ ستارهٔ زندگی‌بخش خورشید یک **ستاره** است، نه یک سیاره. تفاوت ستاره با سیاره این است که ستاره از خودش نور و گرما تولید می‌کند، اما سیاره‌ها فقط نور خورشید را بازتاب می‌دهند. اگر خورشید نبود، زمین تاریک و بسیار سرد می‌شد و زندگی روی آن امکان‌پذیر نبود. ## چرا ماه در شب می‌درخشد؟ بعضی از بچه‌ها فکر می‌کنند ماه از خودش نور دارد، اما این‌طور نیست. نور خورشید به ماه می‌تابد و ماه آن نور را مانند یک آینه بازتاب می‌دهد. به همین دلیل ما ماه را در شب روشن می‌بینیم. ## آشنایی با چند سیارهٔ معروف **عطارد** نزدیک‌ترین سیاره به خورشید است. به خاطر نزدیکی زیاد به خورشید، روزهای بسیار گرمی دارد. جالب است بدانید که طول یک روز در عطارد تقریباً **۵۸ روز زمینی** است. **مریخ** به خاطر خاک و سنگ‌های سرخ‌رنگش، **«سیارهٔ سرخ»** نامیده می‌شود. دانشمندان سال‌هاست مریخ را بررسی می‌کنند تا ببینند آیا زمانی روی آن آب یا نشانه‌ای از زندگی وجود داشته است یا نه. **مشتری** بزرگ‌ترین سیارهٔ منظومهٔ شمسی است. این سیاره آن‌قدر بزرگ است که بیش از هزار سیاره مانند زمین می‌توانند درون آن جا بگیرند. **کیوان (زحل)** به خاطر حلقه‌های بزرگ و زیبایش مشهور است. این حلقه‌ها از میلیاردها تکه یخ، سنگ و گرد و غبار تشکیل شده‌اند. ## چرا ستاره‌ها چشمک می‌زنند؟ اگر شب به آسمان نگاه کنید، ستاره‌ها را چشمک‌زن می‌بینید. اما در واقع آن‌ها چشمک نمی‌زنند. نور ستاره‌ها هنگام عبور از لایه‌های مختلف هوای زمین کمی تغییر مسیر می‌دهد و به همین دلیل از روی زمین، نور آن‌ها لرزان و چشمک‌زن دیده می‌شود. ## سفر انسان به ماه یکی از بزرگ‌ترین اتفاق‌های تاریخ، سفر انسان به ماه بود. در سال ۱۹۶۹، فضانورد آمریکایی **نیل آرمسترانگ** اولین انسانی شد که روی ماه قدم گذاشت. او جملهٔ معروفی گفت: «این گامی کوچک برای یک انسان و جهشی بزرگ برای بشریت است.» ## زندگی در فضا چگونه است؟ در فضا هوایی برای نفس کشیدن وجود ندارد؛ بنابراین فضانوردان باید لباس و **کلاه فضایی مجهز به اکسیژن** بپوشند. همچنین در فضا شرایط **کم‌گرانشی (ریزگرانش)** وجود دارد، به همین دلیل فضانوردان می‌توانند به‌صورت شناور حرکت کنند و روی زمین مانند راه رفتن، قدم نمی‌زنند. ## پلوتو؛ سیاره یا نه؟ سال‌ها پیش دانش‌آموزان یاد می‌گرفتند که منظومهٔ شمسی ۹ سیاره دارد، اما امروزه دانشمندان **پلوتو** را یک **سیارهٔ کوتوله** می‌دانند. به همین دلیل اکنون می‌گوییم منظومهٔ شمسی **۸ سیارهٔ اصلی** دارد. ## خانهٔ بزرگ ما؛ کهکشان راه شیری منظومهٔ شمسی تنها بخش کوچکی از یک مجموعهٔ بسیار بزرگ به نام **کهکشان راه شیری (Milky Way)** است. در این کهکشان میلیاردها ستاره، سیاره و اجرام آسمانی دیگر وجود دارد. اگر شب در جایی تاریک به آسمان نگاه کنید، ممکن است نوار کم‌رنگی از ستاره‌ها را ببینید که همان راه شیری است. ### آنچه باید به خاطر بسپاریم * خورشید یک **ستاره** است. * منظومهٔ شمسی **۸ سیاره** دارد. * **مشتری** بزرگ‌ترین سیاره است. * **عطارد** نزدیک‌ترین سیاره به خورشید است. * **مریخ** را سیارهٔ سرخ می‌نامند. * **کیوان (زحل)** به خاطر حلقه‌های زیبایش معروف است. * ماه نور خودش را ندارد و نور خورشید را بازتاب می‌دهد. * مسیر حرکت سیاره‌ها به دور خورشید **مدار (اوربیت)** نام دارد. * **نیل آرمسترانگ** اولین انسانی بود که روی ماه قدم گذاشت. * فضانوردان برای نفس کشیدن از **کلاه و لباس فضایی دارای اکسیژن** استفاده می‌کنند. * ستاره‌ها به دلیل عبور نورشان از لایه‌های هوای زمین چشمک‌زن دیده می‌شوند. * **پلوتو** سیارهٔ کوتوله است و جزو ۸ سیارهٔ اصلی نیست. * منظومهٔ شمسی در **کهکشان راه شیری** قرار دارد.

# دنیای شاد و هیجان‌انگیز ورزش ورزش یکی از بهترین راه‌ها برای سالم ماندن، قوی شدن و شاد زندگی کردن است. وقتی ورزش می‌کنیم، قلب و ریه‌ها بهتر کار می‌کنند، ماهیچه‌ها قوی‌تر می‌شوند و بدن انرژی بیشتری پیدا می‌کند. ورزش همچنین باعث می‌شود دوستان جدید پیدا کنیم، همکاری را یاد بگیریم و اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشیم. ## فوتبال؛ محبوب‌ترین ورزش جهان فوتبال یکی از پرطرفدارترین ورزش‌های دنیا است. در هر تیم **۱۱ بازیکن** داخل زمین بازی می‌کنند. بیشتر بازیکنان با پا، سر یا سینه به توپ ضربه می‌زنند، اما **دروازه‌بان تنها بازیکنی است که می‌تواند در محوطه جریمه با دست، پا یا سر توپ را کنترل کند.** توپ فوتبال گرد و نسبتاً بزرگ است و از توپ تنیس، توپ گلف و توپ پینگ‌پنگ بزرگ‌تر است. ## بسکتبال؛ بازی با حلقه و توپ در بسکتبال، بازیکنان تلاش می‌کنند **توپ را با دست داخل حلقه** بیندازند و امتیاز بگیرند. برای انجام این ورزش به **یک توپ و یک حلقه** نیاز داریم. بازیکنان اجازه ندارند توپ را با پا شوت کنند و بیشتر با دست آن را پاس می‌دهند یا پرتاب می‌کنند. ## والیبال؛ کار گروهی والیبال ورزشی گروهی است که در آن دو تیم با یک تور از هم جدا می‌شوند. هر تیم **۶ بازیکن** در زمین دارد. بازیکنان با دست توپ را از روی تور عبور می‌دهند و تلاش می‌کنند توپ در زمین حریف فرود بیاید. ## تنیس و تنیس روی میز در ورزش **تنیس**، بازیکنان با **راکت** به توپ ضربه می‌زنند و آن را به زمین حریف می‌فرستند. ورزش **تنیس روی میز (پینگ‌پنگ)** هم شبیه تنیس است، اما روی یک میز انجام می‌شود. بازیکنان با راکت کوچک، توپ را از روی تور عبور می‌دهند تا در زمین حریف فرود بیاید. ## ورزش‌های آبی ورزش‌هایی که در آب انجام می‌شوند، **ورزش‌های آبی** نام دارند. معروف‌ترین آن‌ها **شنا** است. شنا یکی از کامل‌ترین ورزش‌هاست و تقریباً همهٔ ماهیچه‌های بدن را تقویت می‌کند. ## ورزش‌های زمستانی بعضی ورزش‌ها در زمستان انجام می‌شوند. یکی از آن‌ها **اسکیت روی یخ** است که روی سطح یخ انجام می‌شود و نیاز به کفش‌های مخصوص دارد. ## سوارکاری در ورزش **سوارکاری**، ورزشکار روی اسب سوار می‌شود و باید بتواند اسب را به‌خوبی هدایت کند. این ورزش به تمرکز، تعادل و مهارت زیادی نیاز دارد. ## ورزش‌های رزمی ورزش‌هایی مانند **کاراته**، جودو و تکواندو را ورزش‌های رزمی می‌گویند. در این ورزش‌ها افراد یاد می‌گیرند چگونه از خود دفاع کنند، نظم و احترام را رعایت کنند و بدن خود را قوی‌تر کنند. ## تیراندازی با کمان در ورزش **تیراندازی با کمان**، ورزشکار با استفاده از **تیر و کمان** تلاش می‌کند تیر را به مرکز هدف بزند. برای موفقیت در این ورزش باید دقت و تمرکز زیادی داشت. ## دو و میدانی دو و میدانی مجموعه‌ای از چند ورزش است؛ مانند دویدن، پرش ارتفاع، پرش طول و پرتاب‌ها. در مسابقهٔ دو، ورزشکاران از **خط شروع** حرکت می‌کنند و هر کس زودتر به **خط پایان (Finish)** برسد، برنده می‌شود. در **پرش ارتفاع**، ورزشکار باید تا جایی که می‌تواند بالاتر بپرد و بدون انداختن میله از روی آن عبور کند. ## ژیمناستیک ژیمناستیک یکی از زیباترین ورزش‌هاست. ورزشکاران روی **تشک** و با وسایلی مانند **حلقه**، میله یا خرک حرکات نمایشی و ورزشی انجام می‌دهند. این ورزش باعث افزایش انعطاف‌پذیری، تعادل و قدرت بدن می‌شود. ## دوچرخه‌سواری در ورزش **دوچرخه‌سواری**، ورزشکار با استفاده از دوچرخه مسیرهای مختلف را طی می‌کند. این ورزش برای تقویت پاها و قلب بسیار مفید است. ## بازی‌های المپیک هر چهار سال یک‌بار ورزشکاران کشورهای مختلف جهان در مسابقات بزرگی به نام **المپیک** شرکت می‌کنند. ورزش‌هایی مانند **فوتبال، بسکتبال، شنا، دو و میدانی، ژیمناستیک، تیراندازی با کمان** و بسیاری ورزش‌های دیگر در المپیک برگزار می‌شوند. در پایان مسابقات، **مدال طلا** به **نفر اول**، مدال نقره به نفر دوم و مدال برنز به نفر سوم داده می‌شود. ## نوشیدنی مناسب هنگام ورزش هنگام ورزش بدن عرق می‌کند و آب از دست می‌دهد. بهترین نوشیدنی برای جبران آب بدن، **آب معدنی یا آب آشامیدنی سالم** است. نوشابه به دلیل داشتن قند زیاد برای ورزشکاران مناسب نیست. ### آنچه باید به خاطر بسپاریم * در **تنیس** با **راکت** به توپ ضربه می‌زنند. * در **بسکتبال** توپ را با دست داخل **حلقه** می‌اندازند. * در فوتبال هر تیم **۱۱ بازیکن** در زمین دارد. * **دروازه‌بان** می‌تواند با دست، پا و سر توپ را کنترل کند. * **شنا** یک ورزش آبی است. * **تنیس روی میز (پینگ‌پنگ)** با راکت انجام می‌شود. * در **سوارکاری** از اسب استفاده می‌شود. * **کاراته** یک ورزش رزمی است. * پایان مسابقهٔ دو، **خط پایان (Finish)** نام دارد. * **توپ فوتبال** از توپ تنیس، گلف و پینگ‌پنگ بزرگ‌تر است. * در **تیراندازی با کمان** از تیر و کمان استفاده می‌شود. * **اسکیت روی یخ** یک ورزش زمستانی است. * هر تیم والیبال **۶ بازیکن** در زمین دارد. * **آب معدنی** بهترین نوشیدنی هنگام ورزش است. * در **پرش ارتفاع** هدف، پریدن تا بیشترین ارتفاع ممکن است. * مسابقات **المپیک** شامل ورزش‌های مختلف مانند فوتبال، بسکتبال و شنا است. * **مدال طلا** به **نفر اول (قهرمان)** داده می‌شود.

پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی- فهیمه آقاخانی؛ سازمان مجاهدین خلق (منافقین) که در دهه 60 مسئولین و سران نظام را هدف ترورهای خود قرار داده بود، جنایت دیگری نیز به نام خود ثبت کرد: قتل‌عام مردم بی‌گناه. در جای جای برگ‌های تاریخ ایران، نام مردان، زنان و کودکانی وجود دارد که بدون هیچگونه پیشینه سیاسی، قربانی ترورهای منافقین شده‌اند. گروهک تروریستی منافقین، تنها در بازه زمانی 11 فروردین تا 26 اسفند سال1362، مسئولیت ترور 4583 شهروند ایرانی را برعهده گرفت. ادامه، فهرستی از جنایت‌های منافقین در شهرها و استان‌های مختلف کشور ارائه می‌شود؛ لیستی که رد منافقین را در جنایت‌های بی‌شماری در اقصی نقاط کشور نشان می‌‌دهد. کشتار مردم بی‌گناه در تهران منافقین در سلسله عملیات‌های تروریستی خود علیه مردم ایران در سوم اسفند۶۰با انفجار بمبی در میدان عشرت آباد تهران۱۱نفر از مرد مظلوم را شهید و25 نفر را مجروح کردند. علاوه بر این، در تاریخ 9 مهر 61 در کنار مسافرخانه زیبا پارک در میدان امام خمینی و در نزدیکی ساختمان مخابرات بمبی دیگر را منفجر کردند. بر اساس گزارش خبرنگار روزنامه کیهان 64 تن از شهدای این حادثه به پزشکی قانونی منتقل شدند. در ساعت۱۹:۳۰روز۱۵شهریور ماه سال۱۳۶۱هم بار دیگر در اقدامی تروریستی،‌ گروهک منافقین با انفجار بمب در خیابان خیام تهران ده‌ها تن از مردم عادی را به شهادت رساند. در جریان این انفجار، یک اتوبوس دو طبقه که در حال حرکت و مملو از جمعیت بود در آتش سوخت و تمام مسافران آن شهید و مجروح شدند. در۲شهریور۶۳به واسطه انفجار بمب در میدان راه آهن تهران توسط منافقین،۱۷تن شهید و۳۰۰نفر زخمی شدند که براساس گزارش روزنامه جمهوری اسلامی، دو کودک و هشت زن در شمار شهدا دیده می‌شدند. در۲۴اسفندهمان سال، در اثر انفجار بمبی که توسط منافقین در بین نمازگزاران انجام شد تعدادی از نمازگزاران به شهادت رسیدند. روز 22 اردیبهشت 1364 منافقین این بار در خیابان ناصرخسرو تهران اقدام به بمب‌گذاری کردند، در این بمب‌گذاری 9 نفر از مردم بی‌گناه شهید شدند. علاوه بر این، منافقین افراد و اشخاص دیگری را در مغازه‌ها، پیاده‌روها، خیابان‌ها، خانه‌ها و... به بهانه‌های واهی به شهادت می‌رساندند. جنایت منافقین در شیراز یکی از فجیع‌ترین جنایت‌های منافقین در 21 مهر1360، شهادت یک کودک۶ساله و مادر 22 ساله در شیراز بود. بنابر گزارش روزنامه کیهان در ساعت۱۹آن روز، عوامل منافقین با کار گذاشتن یک بمب در اتومبیل پیکان در خیابان هدایت شیراز، این دو تن را به شهادت رساندند. روز شنبه 25 مهر همان سال، مصادف با روز عید غدیر خم، سازمان منافقین جنایت دیگری در پرونده خود ثبت کرد. روزنامه کیهان در 26 مهرماه طی گزارشی درباره این جنایت منافقین نوشت: «اتوبوس خط یک شرکت واحد شیراز هنگامی که در روز عید غدیر، مقارن ساعت 4 بعد از ظهر با بیش از 30 مسافر از پل الله‌وردی خان به سمت میدان شهدا در حرکت بود، در میدان جمهوری اسلامی توسط دو دختر منافق سرنشین اتوبوس به آتش کشیده شد. در جریان این آتش‌سوزی بیش از 15 مسافر اتوبوس مجروح شدند و دو کودک خردسال نیز به شهادت رسیدند. یکی از شهدا به نام لیلا نوربخش بود و از شهید دیگر تنها قطعه ذغالی به جا مانده است.» مطابق آماری که در شماره 147 ارگان رسمی منافقین (نشریه مجاهد) منتشر شده است منافقین از پانزدهم تا بیست و پنجم آذرماه 1361، هفت عملیات تروریستی را در شیراز برعهده گرفتند. انفجار خودرو و منازل مسکونی، ترور کسبه، آتش‌سوزی گسترده و... از جمله این عملیات‌های تروریستی بود که منجر به کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از شهروندان شد. کشتار مردم عادی در اهواز در اواخر آبان ماه سال 1378 بود كه دستور اجرای عملیات تروریستی در خاک ایران توسط مسعود و مریم رجوی سركرده‌های منافقین صادر و به قرارگاه هفتم منافقین در خاك عراق یعنی حبیب (واقع در بصره) جهت اجرا ابلاغ گردید. اولین تیم سه نفره منافقین با همكاری استخبارات رژیم بعث صدام از مرز عبور كرده و از مسیر پاسگاه زید، سه راه حسینیه و جاده خرمشهر - اهواز وارد شهر اهواز شده و با جاسازی و استقرار یك قبضه خمپاره انداز 82 میلی متری در محل پارك حجاب این شهر در چهارم آذر 1378، با پرتاب پنج گلوله خمپاره بی‌هدف و كور به داخل اهواز، دست به یك جنایت علیه مردم بی دفاع این شهر زدند. در اثر این عملیات تروریستی ناجوانمردانه یكی از هموطنان اهوازی به نام محمد سعید جلیزاوی كه دبیر آموزش و پرورش اهواز بود، شهید و 11 زن و كودك بی‌دفاع نیز به شدت مجروح شدند. پس از این عملیات تروریستی سركرده‌های منافقین طی اطلاعیه‌ای كه منتشر كردند، مسئولیت انجام این عملیات تروریستی را به عهده گرفته و پیام شادباشی برای قرارگاه هفتم این گروهك به جهت تشویق و ترغیب قرارگارهای دیگر منافقین برای انجام عملیات مشابه فرستادند. بمب‌گذاری در حرم امام رضا(ع) و شهادت زوار بی‌گناه در مشهد منافقین در 15 شهریور 1360 با حمله به یک مغازه کفاشی در مشهد محمدابراهیم سروش‌ را که در حال کسب رزق حلال بود به شهادت رساندند. همچنین علی محمد یزدانی را که یک گچکار ساده بود در 22مرداد همان سال به شهادت رساندند. محمد ابراهیم عطاران صاحب مغازه لوازم التحریری در شهرستان قوچان از دیگر اشخاصی بود که در27 آبان سال 60 در مغازه‌اش توسط این سازمان به شهادت رسید. علاوه بر این، حرم مطهر امام رضا(ع) در تاریخ 30خرداد 1373 مصادف با عاشورای حسینی شاهد یکی دیگر از جنایات گروهک تروریستی منافقین بود که به خاک و خون کشیده شدن جمعی از زوار امام رضا(ع) انجامید. در این تاریخ، حوالی ساعت۱۴و۲۶دقیقه بمبی که توسط منافقین تا نزدیکی ضریح مطهر حمل شده بود، منفجر شد که به شهادت 26 نفر و مجروح شدن 300 نفر از زائران بی­گناه منجر شد. بر اثر شدت انفجار که طبق نظر کارشناسان مربوطه به انفجار۱۰پوند ماده منفجره تی. ان. تی بود، اعضای بدن تعدادی از زائران همچون سر، دست، پا و انگشت جدا شده و سطح بیشتر رواق‌ها همچون رواق دارالحفاظ، دارالسعاده و نیز گنبد الله وردیخان، گنبد حاتم خانی و بخش وسیعی از دیوار‌ها را پوشانده بود. متعاقب این عملیات تروریستی روزنامه ‌امریکایی ‌هرالد‌تریبون با اختصاص‌ تیتر بزرگی‌ به‌ تشریح ‌عملیات ‌تروریستی ‌منافقین ‌در ایران‌ پرداخت و نوشت: پس‌ از پایان‌جنگ ‌هشت ‌ساله ‌ایران ‌و عراق ‌این ‌حادثه‌ یکی ‌از فجیع‌ترین ‌عملیات‌های ‌تروریستی ‌در داخل‌ ایران ‌است‌. روزنامه ‌گاردین با درج ‌خبر انفجار بمب ‌در حرم ‌حضرت‌ امام‌رضا (ع‌) نوشت: این‌فاجعه‌ در مقایسه ‌با قتل‌عام‌ نمازگزاران ‌مسجد الخلیل ‌در اسرائیل ‌و حادثه ‌انفجار بمب ‌در یک ‌کلیسا در لبنان ‌به ­قدری ‌تکان‌دهنده ‌است‌ که ‌بسیار بعید به‌نظر می‌رسد عاملین‌ این ‌جنایت ‌مسئولیت ‌آن ‌را بپذیرند. ترور مردم عادی در قم ساعت 16 و 20 دقیقه روز 2 تیر 1360 بمبی توسط منافقین در سالن انتظار راه آهن شهر قم منفجر شد که باعث شهادت و زخمی شدن ده‌ها نفر از مردم بی‌گناه شد. روزنامه اطلاعات در گزارشی که روز بعد از فاجعه منتشر می‌کند درباره قربانیان این حادثه می‌نویسد: «در میان مسافران، عده‌ای سرباز عازم جبهه نیز دیده می‌شدند. ضمنا در میان قربانیان این فاجعه جسد یک زن و دو کودک نیز مشاهده شده است». بنابر این گزارش «بمب هنگامی منفجر شد که داخل سالن راه آهن و قطار، برادران سربازی برای عزیمت به جبهه در انتظار بودند». همین گزارش حاکی از این است که این بمب از نوع تخریبی و آتش‌زا بوده و هنگام انفجار، شعله‌های رنگین ایجاد کرده. همچنین آثار سوختگی فراوان در بدن مجروحین و شهدا برجای گذاشته است. قربانیان ترور در اصفهان نشریه مجاهد ارگان رسمی سازمان مجاهدین خلق در شماره 220 خود از ترور شهید مهدی جبار زارع یک مغازه‌دار ساده در میدان دروازه تهران اصفهان خبر می‌دهد. همچنین در شماره 181 نشریه خود خبر ترور و به شهادت رساندن یک مغازه‌دار دیگر به نام ناصر ماندگار در مهر سال 62 را مطرح می‌کند. همچنین، شهید میترا (زینب) کمایی یکی دیگر از نوجوانانی است که در آتش کینه و خشم منافقین در اصفهان جان داد. تنها جرم وی داشتن حجاب و شرکت در راهپیمایی علیه بدحجابی بود. شهید فاطمه طالقانی کودک سه ساله قربانی ترور بود که در زمانی که پدر و مادر جهادگرش در بندر ماهشهر به قصد خواندن نماز صبح، کانتینر محل اقامت خود را ترک می‌کنند و فاطمه سه ساله در خواب بوده، توسط دو نفر از منافقین کانتینر به آتش کشیده می‌شود. ترور مردم عادی در مازندران گروهک تروریستی منافقین در شماره 143 ارگان خود از جنایتی دیگر علیه مردم ایران پرده برمی‌دارد؛ بر پایه این اعتراف، در ساعت 8 صبح روز 18 فروردین 1361، یک واحد عملیاتی از تروریست‌های گروهک منافقین مستقر در جنگل‌های مازندران، در یک عملیات کمین در جاده قائمشهر به قادیکلا، اتومبیل وانت حامل چهارتن از نیروی داوطلب مردمی در مازندران را متوقف می‌کنند و پس از پیاده کردن نیروها، آن‌ها را تیرباران می‌کنند. نکته شایان ذکر این است که نشریه منافقین، هیچ نوع سمت دولتی و حاکمیتی را برای این قربانیان ذکر نکرده است. جنایت منافقین علیه مردم عادی در همدان منافقین در سلسله عملیات‌های ترویستی خود این‌بار مردم بی‌گناه همدان را مورد هدف قرار دادند. بر اساس گزارش شماره 130 نشریه مجاهد در 5 شهریور 1361 یک روزنامه‌فروش به نام ناصر شریفی‌تبار در مقابل دکه‌‌اش در خیابان بوعلی همدان توسط منافقین ترور شد. علاوه بر این 10 آذر 1361 یک شیشه‌بر همدانی در مغازه‌اش تنها به جرم هواداری از جمهوری اسلامی توسط منافقین ترور شد که منافقین در شماره 132 ارگارن رسمی مطبوعاتی خود (مجاهد) به این جنایت اعتراف کردند. حمله به شهروندان گیلانی سازمان منافقین در شماره 139 ارگان مطبوعاتی خود (مجاهد) اعتراف کرد که در تاریخ 9 آذر 1361 در جریان حملات موسوم به «مقاومت مسلحانه» در گیلان اتومبیل فردی به نام غلامرضا اکبری را که عضو انجمن اسلامی آتش‌نشانی رشت بوده متوقف و با شلیک گلوله وی را ترور کرده است. 22 آذر همان سال اتومبیل حامل چهار تن از اعضای بنیاد مسکن گیلان توسط منافقین به رگبار بسته شد. جنایتی که در شماره 132 نشریه مجاهد، منافقین به شرح آن پرداخته‌اند. همچنین این نشریه در شماره 140 اعتراف کرد که نیروهای منافقین مستقر در جنگل‌های گیلان یک عمو و برادرزاده به نام‌های محرم و محرم‌علی بهرامیان را بی هیچ دلیلی ترور کرده‌اند. گروهک تروریستی منافقین در شماره 141 نشریه مجاهد نیز اعتراف کرد که پنج شهروند را در جنگل‌های گیلان ترور کرده است. نکته قابل توجه اینکه منافقین در این جنایت که در بهمن 1361 صورت گرفته، تاکید کردند که این افراد هیچ نوع سمت دولتی و حاکمیتی نداشتند و تنها به جرم احتمال «راهنما» بودن ترور شدند. ترورهای منافقین در بابل یکی دیگر از شهرهایی که شاهد جنایت های منافقین بود، شهر بابل بود. آیت‌الله محمد فاضل‌ استرآبادي در کتاب خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است درباره فعالیت‌ها و جنایت‌های سازمان منافقین در بابل می‌گوید: «منافقین در بابل‌‌ افراد زيادي‌ را ترور كردند. از جمله‌ روحاني‌ شهيد نجاريان‌ كه‌ در ماه‌ مبارك‌ رمضان‌ ترور شد. همين‌‌طور روحاني‌ شهيد توحيدي كه‌ او هم‌ به‌ دست ‌منافقين‌ در بابل‌ به‌ شهادت‌ رسيد. از افراد غيرروحاني‌ هم‌ زياد ترور كردند.» جنایت منافقین در سمنان مردم بی‌گناه سمنان نیز از جمله افرادی بودند که هدف حمله‌های کور‌ منافقین قرار گرفتند. شهید «بتول صفدری» یکی از زنان ترور شده توسط منافقین بود که حتی به کودک 13 ماهه اش‌هم رحم نکردند. شهید «محمد احمدی» تنها یک بنای ساده بود که فقط به خاطر حفظ شعائر اسلامی در آبان 62 توسط منافقین در سمنان به شهادت رسید. کردستان مردم مظلوم کردستان هم از دیگر افراد مورد هدف سازمان منافقین بودند.بنابر گزارش ارگان رسمی منافقین 4 فروردین 1361، تیم عملیاتی نیروهای این گروهک تروریستی به مرکز نگهداری ماشین‌آلات راهسازی در بانه حمله و آن را منهدم کردند. شماره 137 نشریه مجاهد همچنین در مطلبی با عنوان «بیلان عملیات پیشمرگه‎های مجاهد خلق در دی ماه 61» اعتراف کرد که این گروهک تروریستی به چهار پاسگاه مرزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کردستان حمله و بر این اساس مسئولیت ترور 150 پاسدار و جرح 110 تن از اعضای سپاه را پذیرفت. سایر جنایت‌های منافقین گسترش ترورهای منافقین در همه شهرها باعث شد که هر روز عده‌ای از مردم بی‌گناه مورد هدف قرار بگیرند. به گزارش روزنامه اطلاعات در 15 مهر یکی از افراد فعال و مومن در یزد در مقابل مغازه نفت فروشی‌اش از سوی دو منافق مورد سوء قصد قرار گرفت که بر اثر اصابت سه گلوله به شهادت رسید. همچنین بنابر گزارش کیهان در 14 مهر سه تروریست منافق، مسلح به کلاشنیکف ساعت 6 و 30 دقیقه شنبه به کتاب‌خانه ابوذر واقع در جاده لاکان رشت حمله کرده و عده‌ای را به رگبار بستند. منافقین در شماره 149 نشریه مجاهد اعتراف کردند که یک غیرنظامی به نام بیژن مدافی را در لاهیجان به ضرب گلوله ترور کرده‌اند. 21 بهمن 61 دانش‌آموز بجنوردی به نام امان‌الله یزدانی به وسیله سلاح سرد توسط عوامل منافقین ترور شد. این فهرست، تنها بخشی از جنایت‌های منافقین علیه مردم عادی بود. آن‌ها نه تنها سران نظام را هدف قرار می‌دادند، بلکه از کشتن و اعمال جنایت علیه مردم عادی نیز ابایی نداشتند. کشتن مردم بی‌گناه به جرم داشتن ریش! از بزرگ‌ترین جنایت‌های منافقین است که در تاریخ به ثبت رسیده است.